معرفی مختصر کتاب «روضة الصفا» میرخواند
«روضة الصفا فی سیرة الانبیاء و الملوک و الخلفاء» یا اختصاراً «روضة الصفا» تاریخ عمومی جامع است به زبان فارسی، نوشتهٔ محمّد بن خاوند شاه معروف به «میرخواند». که حوادث عالم را از آغاز خلقت تا ظهور اسلام، و پس از آن تاریخ اسلام را تا عهد سلطان حسین بایقرا آورده است. روضةالصفا در اصل شامل شش مجلد بود که نویسنده قسمتی را از تاریخ های عربی ترجمه و اقتباس کرده و قسمتی را هم از تاریخ های فارسی نقل نموده است.
بعد از درگذشت میرخواند، نوادۀ دختری اش، غیاث الدین بن همام الدین ملقب به «خواندمیر»، جلد هفتم را به رشته تحریر درآورد؛ به این صورت که حوادث تاریخی را از شرح تاریخ زندگانی سلطان حسین بایقرا تا حوادث تاریخی سال ۹۲۹ قمری بهصورت تکمله ای بدان افزود.
در دوره قاجار رضاقلی خان هدايت، تکمله ای بر این کتاب نوشت و این تکمله را به شکل سه مجلد (9، 8 و 10)، مربوط به تاريخ صفويه، افشاريه، زنديه و قاجار (یعنی تا سال 1270 قمری)، بدان الحاق كرد و آن را «روضة الصفای ناصری» ناميد.
روضة الصفا بارها در هند و ایران به چاپ رسیده است. از چاپهای این اثر در ایران، چاپ سنگی ده جلدی هدایت، و چاپ حروفی سال ۱۳۳۸ خورشیدی با مقدمهٔ عباس پرویز دارای اعتبار است. عباس زریاب خویی نیز متن کوتاه شده و پیراسته ای از روضة الصفای میرخواند را در دو جلد منتشر کرد.
اَلنَّـاسُ ثَلاثَةٌ: فَعَـالِمٌ رَبَّـانِـیٌّ، وَ مُتَعَلِّـمٌ عَلَـی سَبِیلِ نَـجَاةٍ، وَ هَـمَجٌ رَعَـاعٌ أَتبَـاعُ کُلِّ نَاعِـقِ، یَمِیلُونَ مَع کُلِّ رِیح، لَم یَستَضِـیئُوا بِنُورِ العِلمِ، وَ لَم یَلجَأوا إِلَی رُکنٍ وَثِیـقٍ. أمیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام.